کسی که مثل هیچکس نیست
من خواب دیده ام که کسی می آید...کسی دیگر...کسی بهتر...کسی که مثل هیچکس نیست
كاسه ي چشمم كه لبريز مي شود غرور اين سال ها را خواهم شكست يكي اشك و يكي خون كز ديده مي رود سرخ سرخ... داغ نگفته هايم را فوت مي كنم ... بر رشته ي سست كلام و اجعلنا ... جادوي سياه چشمانت را
زهر خاطره در كام
تا كجا... تا كجاي اين ابتذال در سرب هوس هاي تو نفس خواهم كشيد؟! بازم بنواز به شيوه ي اصيل مهر من وامانده ام ميان آسمان تو و زمين تن باور نمي كنم اينچنين صبوريم را به تمناي سيب سرخ تو كه من ... از نسل حواي فريب خورده نه تكثير كه تكرار مي شوم نه را ه پيش و نه پس... آدم مرد! اكنون... قرن ها مي گذرد از آخرين معجزه ي تاريخ! 
| Design By : Night Skin |
و از نهايت شب حرف مي زنم
اگر به خانه من آمدي
برايم اي مهربان چراغ بيار...
و يك دريچه... كه از آن...
به ازدحام كوچه ي خوشبخت بنگرم.
