کسی که مثل هیچکس نیست
من خواب دیده ام که کسی می آید...کسی دیگر...کسی بهتر...کسی که مثل هیچکس نیست
آسمان را كه برق نگاه تو شكافت ستاره ها ريخت ... سپيد! از آن مژگان بلند مرا كه دهان گشوده ام به سكوت زاري مرا كه چهره دريده ام به ناخن اشتياق و آسمان ... به گريه آوازم داد: هاي مجنون پرنده پريد! ماه پيشاني ام چين خورد در سينه چيزي شكست گوي در گلو ماند هاي اثيري، گور را بگريز شب هاي بي فرشته در پيش است و من خداي خود را گم كرده ام مگر نه اينكه او را مكاني نيست باور كنيد اينجا همين جا كه من نفس مي كشم نه خدايي هست نه خرمايي!
نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت
12:19 توسط سمیرا | |
| Design By : Night Skin |
من از نهايت تاريكي...
و از نهايت شب حرف مي زنم
اگر به خانه من آمدي
برايم اي مهربان چراغ بيار...
و يك دريچه... كه از آن...
به ازدحام كوچه ي خوشبخت بنگرم.
و از نهايت شب حرف مي زنم
اگر به خانه من آمدي
برايم اي مهربان چراغ بيار...
و يك دريچه... كه از آن...
به ازدحام كوچه ي خوشبخت بنگرم.
